Wspomnienie św. Kazimierza Królewicza

Wspomnienie Kazimierza Królewicza

Św. Kazimierz czczony był przez pięć wieków przede wszystkim jako patron dwóch narodów. Jego orędownictwu przypisywano zwycięstwa nad Rosjanami i Szwedami, m.in. pod Połockiem i Kircholmem. W czasach teraźniejszych powszechnie uważa się, że powinien on patronować tym, którzy pełnią służbę publiczną w państwie.

W przeszłości imię Kazimierz nadawano arystokracji i władcom. Obdarzano nim królów i książąt z dynastii Piastów i Jagiellonów. Jeszcze nie tak dawno w Polsce było to jedno z najpopularniejszych imion.

Nie lubił on hucznych zabaw rycerskich, nie przepadał za polowaniami, ani królewskie uczty. Posiadał talent jednoczenia skłóconych ludzi. Nierzadko przebywał wśród ubogich, przekazując przy tym jałmużnę ze swojego majątku. Z informacji na jego temat wynika, że sypiał on na ziemi, nosił skromne odzienie i włosienicę, wielokrotnie pościł i sporą część dnia spędzał na modlitwie. Od najmłodszych lat najczęściej modlił się do Najświętszego Sakramentu Matki Bożej. Jeszcze nie tak dawno przypisywano mu autorstwo pieśni maryjnej „Dnia każdego Boga mego Matkę duszo wysławiaj”.