Święto Ignacego Loyoli

Święto Ignacego Loyoli

Św. Ignacy to założyciel Jezusowego Towarzystwa w Kościele katolickim. Jednakże minęło trochę czasu zanim oddał się Bogu. Pochodził z bardzo licznej rodziny w kraju Basków w Hiszpanii. Inigo (bo tak nazywał się po chrzcie świętym) był trzynastym dzieckiem. W dzieciństwie modlił się z innymi w domu oraz nawiedzał pobliskie sanktuarium maryjne w ramach wychowania religijnego.

Loyola chciał ożenić się z panią o sercu należącym do królewskiego rodu. Przyznał kiedyś, że prowadził bardzo nieregularne życie. Jako, że przyuczał się do służby na dworze królewskim, z narażeniem życie jako rycerz bronił przed królem Nawarry twierdzy Pampeluny w 1521 roku. Podczas walki, został raniony w lewą nogę przez kulę armatnią. Z trudem powrócił do zdrowia, jednakże były momenty w których był bliski śmierci.

W 1522 roku nastąpił przełom. Inigo pozostawił swoje rycerskie odzienie żebrakowi i w sukni pieszo przedostał się do sanktuarium Matki Bożej w Montserrat. Tam zaś, czuwał całą noc i otrzymał dozgonną łaskę całkowitej wolności od pokus cielesnych. Następnym celem jego podróży była Manresa, gdzie postanowił zamieszkać w szpitalu i zajmować się chorymi. To właśnie w tamtym okresie toczył on największą swoją walkę duchową w której to nawet miał pokusę popełnienia samobójstwa. Pomoc w odzyskaniu równowagi uzyskał poprzez kilkudniową spowiedź. Spisywał on notatki ze swoich medytacji, które w późniejszym okresie stały się wiedzą do ćwiczeń duchownych zatwierdzone przez papieża w 1548 roku.

Nad rzeką Cardoner doświadczył olśnienia wiary. W tym momencie uzmysłowił sobie wszystkie najważniejsze tajemnice chrześcijańskiej wiary. Podczas pobytu w Manresie zapragnął, aby „być z Jezusem” i z oddaniem walczyć pod Sztandarem Krzyża. Przez chęć naśladowania Jezusa dostał się do Jerozolimy w 1523 roku, lecz był tam tylko chwilę.

W 1526 roku rozpoczął studia w Alkali. W tym samym okresie udzielał Ćwiczeń duchownych, co spotkało się z trudnościami ze strony inkwizycji. Dostał zakaz prowadzanie jakichkolwiek rekolekcji do momentu, gdy ukończy studia filozoficzne i teologiczne oraz otrzyma święcenia kapłańskie. W 1528 roku udał się do Paryża w którym już jako dorosły mężczyzna uczył się z dziećmi łaciny. Urzekła go historia męczennika z Antiochii dzięki czemu zmienił swoje imię na Ignacy. W 1534 roku złożył śluby czystości i ubóstwa.

25 grudnia 1538 roku Ignacy odprawił swoją Mszę Świętą prymicyjną. Początkowo pragnął uczynić to w Betlejem, w miejscu, gdzie narodził się Zbawiciel świata. Wraz z przyjaciółmi m.in. bł. Piotr Favra i św. Franciszek Ksawery zakładają zakon, którego głównym przedstawicielem został wybrany Ignacy Loyola. Zaczął pisać zręby pod Konstytucje Towarzystwa Jezusowego oraz pragnął, aby nowy zakon nosił imię Jezusa i był oddany w służbie Stolicy Świętej. Główną, wyróżniającą go cechą miało być przywiązanie do Ojca Świętego. Zakon został zatwierdzony 27 września 1540 roku.

Śmierć Ignacego Loyoli nastała 31 lipca 1556 roku. Został kanonizowany przez Grzegorza XV w 1622 roku. Pius XI ogłosił go patronem rekolekcji.