Matka Boska Różańcowa

Wspomnienie NMB Różańcowej zostało ustanowione, by upamiętnić zwycięstwo floty chrześcijańskiej nad wojskami tureckimi, do którego doszło pod Lepanto – nad Zatoką Koryncką – 7 października 1571 r. Ówczesny sułtan turecki Selim II zapragnął podbić całą Europę i zaprowadzić w niej wiarę muzułmańską. Papież Pius V, gorący czciciel Matki Bożej, jak tylko usłyszał o zbliżającej się wojnie, ze łzami w oczach zaczął zanosić żarliwe modlitwy do Maryi, powierzając Jej losy Europy. W całym Kościele papież wezwał wiernych do odmawiania różańca w intencji zwycięstwa nad islamem. Jak głosi tradycja, nagle doświadczył wizji: zdawało mu się, że znalazł się na miejscu bitwy pod Lepanto. Zobaczył ogromne statki, które przygotowywały się do starcia. Nad nimi ujrzał Maryję, która patrzyła na niego spokojnym wzrokiem. Nieoczekiwana zmiana wiatru uniemożliwiła manewry muzułmanom, a sprzyjała flocie chrześcijańskiej. Udało się powstrzymać inwazję Turków na Europę.

Zwycięstwo było spektakularne. Po zaledwie czterech godzinach walki zatopiono sześćdziesiąt galer wroga i zdołano zdobyć połowę okrętów tureckich. Uwolniono także dwanaście tysięcy chrześcijańskich galerników; śmierć poniosło 27 tys. Turków, kolejne 5 tys. dostało się do niewoli. Pius V miał świadomość, komu zawdzięcza cudowne ocalenie Europy. W podzięce za uratowanie starego kontynentu uczynił dzień 7 października świętem Matki Bożej Różańcowej i zezwolił na jego obchodzenie w tych kościołach, w których istniały Bractwa Różańcowe. Klemens XI, w podzięce za kolejne zwycięstwo nad Turkami odniesione pod Belgradem w 1716 r., rozszerzył to święto na cały Kościół. W roku 1883 Leon XIII wprowadził do Litanii Loretańskiej wezwanie „Królowo Różańca świętego – módl się za nami”, a w dwa lata później zalecił, by w kościołach odmawiano różaniec przez cały październik.