Święto Matki Boskiej Gromnicznej

Święto Matki Bożej Gromnicznej

Czterdziestego dnia po Narodzeniu Pańskim w Kościele Katolickim obchodzone jest Święto Ofiarowania Pańskiego, które dawniej było nazywane Świętem Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny. W tradycji polskiej z kolei jest ono potocznie nazywane Świętem Matki Bożej Gromnicznej. W tym dniu wspominamy ofiarowanie w Świątyni Jerozolimskiej sześciotygodniowego Jezusa. Z całą pewnością było to ważnym wydarzeniem w życiu Maryi i Jej oblubieńca – św. Józefa. Ewangelista Łukasz tak o nim pisze: „Gdy zaś nadszedł dzień poddania ich, zgodnie z Prawem Mojżeszowym oczyszczeniu, zanieśli Go do Jerozolimy, aby był ofiarowany Panu, według tego, co jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. Mieli również złożyć ofiarę zgodnie z tym, co jest powiedziane w Prawie Pańskim: parę synogarlic lub dwa gołąbki (Łk 2, 22-24).” W tradycji żydowskiej każda kobieta po urodzeniu chłopca była uważana za „nieczystą” przez czterdzieści dni. W tym czasie nie mogła dotykać niczego, co było uważane za święte ani wchodzić do świątyni. Dar, jaki Święta Rodzina złożyła w świątyni, wskazuje na fakt, że była ona zbyt uboga, żeby móc ofiarować w darze jednorocznego baranka, o czym jest mowa w Księdze Kapłańskiej: „Jeśli zaś ona jest zbyt uboga, aby przynieść baranka, to przyniesie dwie synogarlice, albo dwa młode gołębie, jednego na ofiarę całopalną i jednego na ofiarę przebłagalną za nią i będzie oczyszczona.” Pamiątkę tego dnia Kościół obchodził już w IV wieku, przywołując postać starca Symeona, który w Dziecięciu rozpoznaje długo oczekiwanego Zbawiciela i prorokinię Annę, która nie rozstawała się ze świątynią, wiernie trwając przy Panu w modlitwach i postach. Dopiero w połowie V wieku przyjęto datę 2 lutego jako oficjalne Święto Ofiarowania Dzieciątka Jezus w Świątyni Jerozolimskiej. W tradycji polskiej ten dzień potocznie nazywany jest Świętem Matki Bożej Gromnicznej. Nazwa ta bezpośrednio nawiązuje do słów wypowiedzianych przez starca Symeona: „Światło na oświecenie pogan i na chwałę ludu Izraela (Łk 2,32).” Według przekazów, już w V wieku w Rzymie wierni w tym dniu formułowali procesje z zapalonymi świecami. Natomiast w X wieku pojawił się obrzęd poświęcania świec, których płomień miał symbolizować Chrystusa – Światłość świata,

Od roku 1997 Święto Ofiarowania Pańskiego jest również Dniem Życia Konsekrowanego, w którym w sposób szczególny pamięta się o tych wszystkich, którzy swoje życie przeznaczyli na służbę Bogu i ludziom.